Bekijk de weerhouden gebouwen

Smalle straat tussen Charleroisesteenweg en Defacqzstraat. Aangelegd bij K.B. van 20.02.1864.

Genoemd naar schilder Balthazar-François Tasson-Snel (1811-1890), eigenaar van groot huis (1859) op Charleroisesteenweg nr. 141.

Oorspronkelijk bebouwd met burgerhuizen, hoofdzakelijk met asymmetrische compositieTypische gevelopstand bestaande uit twee ongelijke traveeën; in Brussel komt dit geveltype vaak voor met drie bouwlagen volgens verkleinende ordonnantie; de hoofdtravee is meestal breder, rijker uitgewerkt en wordt verder benadrukt door licht vooruit te springen en/of door één of meer balkons; de kelders zijn meestal hoog, wat zich vertaalt in een hoge onderbouw; het grondplan bestaat over het algemeen uit een aaneenschakeling van kamers., in eclectische stijl met polychroom parementGangbaar geveltype in België tussen 1890 en 1914, gekenmerkt door een speelse verwerking van kleurrijke materialen en tal van ornamenten; vaak gevels met een asymmetrische compositie. of met neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. inslag; sommige bewaard gebleven zoals op nr. 9 en 31 (aannemer Gustave Desteinbachberick, 1890), beide in eclectische stijl met polychroom parementGangbaar geveltype in België tussen 1890 en 1914, gekenmerkt door een speelse verwerking van kleurrijke materialen en tal van ornamenten; vaak gevels met een asymmetrische compositie.. Huizen met neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. inslag en twee traveeënVerticale geleding van een gevel, bepaald door afstand tussen twee opeenvolgende steunpunten (vb. muurdammen, zuilen, ...) onder meer op nr. 11 en 13, nr. 34 (1882), evenals ensemble op nr. 36 en 38 (1880). Nr. 33, 35, 37 en 39 samen met nr. 85 en 87 in Defacqzstraat, ensemble van zes huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl (1880), met meestal verbouwde benedenverdieping.

Tussen jaren 1950 en 1980 veel huizen aan pare kant vervangen door appartements- of kantoorgebouwen; onder meer op nr. 1 tot 7 (1891) en hoek met Charleroisesteenweg (nr. 132-134), appartementsgebouw n.o.v. émile Verhaegen, 1965. Nr. 2 en hoek met Charleroisesteenweg (nr. 116) vervangen door Siemens-gebouw n.o.v. Maurice Van Eyck, 1968. Huizen op nr. 6 tot 14 vervangen door ander Siemens-gebouw n.o.v. arch. Robert Heintz-Sturm, 1959. Huis op nr. 19 uit 1878 (volgens De Keyser, G., 1996) vervangen door appartementsgebouw n.o.v. arch. Armand Cornut, 1959. Op nr. 22-24 pas gerenoveerd gebouw, n.o.v. arch. A. Voglet, 1966 (volgens De Keyser, G., 1996). Op hoek met Defacqzstraat nr. 75-77, nr. 40 tot 48 vervangen door kantoorgebouw n.o.v. arch. Ilhan Turegun, 1974 (volgens De Keyser, G., 1996). Nr. 16 tot 20 in 1979 om veiligheidsredenen gesloopt.