Bekijk de weerhouden gebouwen

Van Fonsnylaan naar Émile Féronstraat en Hallepoortlaan. Doorkruist de Mérodestraat.

Aangelegd volgens algemeen rooilijnenplan voor nieuwe wijk rond nieuwe Zuidstation (Victor Besme, 1863).

Op hoek met Fonsnylaan, ter hoogte van Engelandstraat nr. 7 tot 11, stond vroeger de reeds in 1321 vermelde Slijpmolen, ook Hondnestmoleken genaamd naar de ernaast gelegen Hondnestvijver (zie Fonsnylaan).

Voornamelijk bebouwd tussen 1860 en 1880 met huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl. Volgens voorschriften van BBP Fonsny 1 (zie Fonsnylaan), zou oorspronkelijke bebouwing van eerste straatgedeelte moeten wijken om plaats te maken voor kantoren en woningen; nu nog enkele overblijvende, meestal leegstaande, huizen aan onpare kant van dit gedeelte.

Vanaf 1985 ensemble aan pare zijde gesloopt voor aanleg van metroverbinding tussen Zuidstation en Hallepoort. In jaren 1980 en 1990 opnieuw bebouwd met kantoor- en appartemenstgebouwen, huizen en groot hotel dat hele eerste straatgedeelte beslaat. Dit geheel gebouwd n.o.v. tijdelijke associatie van architectenbureaus Jourquain, De Borman & Gérard, Vandenbossche en Archi + i.

Op nu gesloopt nr. 69 woonde en werkte van 1881 tot 1896 de Franse lithograaf en fotograaf Émile Aubry (1829-1900).

Niet geselecteerde nr.: 2-20: hotelcomplex n.o.v. tijdelijke associatie van arch. J. Jourquin, De Borman & Gérard SC, M. Vandenbossche en Archi + i, 2002; 24 tot 52: ensemble van huizen n.o.v. tijdelijke associatie van arch. J. Jourquin, De Borman & Gérard SC, M. Vandenbossche en Archi + i, 1989; 25, 27 en de Mérodestraat nr. 46: ensemble van drie huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1865, op nr. 25 verbouwde benedenverdieping (1935) en op nr. 27 met brikettenBaksteenvormige tegel die op het reeds bestaande gevelvlak wordt aangebracht ter imitatie van een bakstenen gevel. bekleed en hoofdgestelHoog horizontaal lijstwerk ter bekroning van een gevel. voorzien van venstersLicht- en/of luchtopening in een muur.; 31: zie nr. 29, 33; 35: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1866; 37: huis vroeger in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1879, met brikettenBaksteenvormige tegel die op het reeds bestaande gevelvlak wordt aangebracht ter imitatie van een bakstenen gevel. bekleed, verbouwde benedenverdieping en verhoogd (1952); 39: hoog huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1874, verbouwde benedenverdieping (1938); 41: huis met neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. inslag, 1875, verbouwde benedenverdieping; 43, 45: ensemble van twee huizen met neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. inslag, 1866 (volgens De Keyser, G., 1996), ingelijfd door ‘Institut Sainte Marie' (zie É. Féronstraat nr. 5-7-9), dat er klaslokalen en turnzaal in onder bracht (1983); 47: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1872, achterhuis (1878) vergroot voor leerlooierij J. Goffard, Cuirs et Peaux (1920); 49, 51: braakliggend perceel door sloop (ca 1995) van twee huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1874, enkel achterhuis met puntgevelGevel waarvan de top driehoekig is. bewaard; 54 tot 64: sportzaal van sportcentrum van Sint-Gillis n.o.v. tijdelijke associatie van arch. J. Jourquin, De Borman & Gérard SC, M. Vandenbossche en Archi + i, 1989 (zie Ruslandstraat nr. 41); 59-61: kantoorgebouw van de Brailleliga, n.o.v. arch. Liétard, Noizet, Ter Assatouroff, 1989, op doorlopend  perceel naar Hollandstraat nr. 62 en ter vervanging van drie huizen van 1870; 66-70: appartementsgebouw n.o.v. tijdelijke associatie van arch. J. Jourquin, De Borman & Gérard SC, M. Vandenbossche en Archi + i, 1989.