Pierre Pauluspark, buste Baron Pierre (...)
Pierre Pauluspark, buste Charles (...)
Pierre Pauluspark, buste Louis Morichar (...)
Zoom
Pierre Pauluspark, buste Baron Pierre Paulus door Adolphe Wansart (foto 2004).
Dejonckerstraat
Van Gulden Vlieslaan naar Charleroisesteenweg. Doorkruist Jourdanstraat en J. Stasstraat, en buigt aan kruising met Bosquetstraat naar Charleroisesteenweg.
Genoemd naar Jean-Philippe Dejoncker die, samen met dokter Jean-Baptiste Jourdan, eigenaar was van de gronden tussen Louizalaan en Bosquetstraat.
In 1839 kregen ze de toestemming van de gemeenteraad van Sint-Gillis om doorheen hun eigendommen nieuwe straten te trekken, waaronder de Dejonckerstraat. Deze lag in de Louizawijk en viel daardoor onder het rooilijnenplan bij K.B. van 31.08.1840 (zie Louizalaan).
De eerste gebouwen, in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, verschenen een jaar na dit K.B. in de straat. Door de nabijheid van de Louizalaan, een belangrijk commerciële ader, is ook hier de oorspronkelijke bebouwing sterk gewijzigd. De meeste huizen ruimden plaats voor grote appartements- of kantoorgebouwen.
Niet geselecteerde nr.: 2-14, Jourdanstraat nr. 9-13 en Gulden Vlieslaan nr. 56-60: complex met kantoren, appartementen en handelszaken n.o.v. arch. Desmet & Whalley, 1995, ter vervanging van verschillende huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, zoals nr. 2, samen ontworpen met Guldenvlieslaan nr. 60 (1840), 4 en 6 (1861), 8 en 10 (1849), 12 (1842), 14 (1841); 1 tot 13 en Gulden Vlieslaan nr. 61-63: groot complex met residentiële woningen en kantoren n.o.v. arch. De Smet & Whalley, 1990, o.a. ter vervanging van nr. 3 (arch. Léon Martin, 1891), 5, 7 en 9 (1841) (volgens De Keyser, G., 1996); 15: huis gebouwd met nu gesloopte nr. 11 en 13, 1842, maar herbekleed (1977); 17 en Jourdanstraat nr. 25-27: ensemble van huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1844 (volgens De Keyser, G., 1996), houten erkerRechthoekig of veelhoekig uitbouwsel, als het ware op de gevel geplakt en daardoor deel uitmakend van de achterliggende ruimte; vaak over één of meer verdiepingen gestapeld. op nr. 17 (1902); 18: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1842 (volgens De Keyser, G., 1996), verhoogd (1926); 20: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, benedenverd. herhaaldelijk gewijzigd; 22: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1855, verhoogd met twee bouwlagen en voorzien van winkelpui (1928); 23: groot huis, 1849, verhoogd met bouwlaag (1890); 24: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1848 (volgens De Keyser, G., 1996), verhoogd (1887); 25 en 29: zie nr. 27; 26, 28: dubbelhuizenGebouw waarvan de kamers geordend zijn langs beide zijden van de centrale toegangsas., 1858, nr. 26 verhoogd met twee bouwlagen (1944), nr. 28 herbekleed en grondig verbouwd (1951); 30: hoekhuis n.o.v. arch. Joseph Devillers, 1956, ter vervanging van huis (1853); 32-40: lang appartementsgebouw achter zeven geïndividualiseerde gevels als pastiche van de neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, gebouwd in kader van stedenbouwkundig en commercieel project Louise village (zie Jean Stasstraat nr. 2 tot 22) n.o.v. arch. Eric Ysebrant de Lendonck en Paul Becker van bureau Assar, 1990, ter vervanging van huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl: nr. 32 (1885), 34 (1862), 38 (1861), 40 (1857), evenals nr. 36, een gebouw in geometrische art-nouveaustijl van arch. Paul Hamesse, 1908; 31 tot 37: braakliggend terrein op de plaats van huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl (1860-1870), nr. 31, eind XIX ingenomen door het atelier van decoratieschilder C. De Witte, vergroot met bijgebouw aan straatkant n.o.v. arch. Jean-Jules Eggericx, 1938; 39: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1879, benedenverdieping herhaaldelijk gewijzigd; 42, 44, 46: groot gebouw n.o.v. arch. André en Jean Polak, 1967, ter vervanging van gebouwen (1872, 1867 en 1863) (volgens De Keyser, G., 1996); 45: klein huis in Beaux-ArtsstijlArchitectuurstroming (ca. 1905-1930) met reminiscenties aan de grote Franse architectuurstijlen uit de 18e eeuw. Rijk en zorgvuldig gedecoreerde gevels in natuursteen en/of simili of in combinatie met baksteen. Borstweringen en poorten in fraai uitgewerkt smeedwerk. n.o.v. arch. Georges Collin, 1930, vroegere bijgebouwen in Bosquetstraat nr. 23; 54-58: gebouw n.o.v. arch. Paul Dhaeyer, 1935; 60-64: gebouw n.o.v. arch. Paul Dhaeyer, 1960.
Genoemd naar Jean-Philippe Dejoncker die, samen met dokter Jean-Baptiste Jourdan, eigenaar was van de gronden tussen Louizalaan en Bosquetstraat.
In 1839 kregen ze de toestemming van de gemeenteraad van Sint-Gillis om doorheen hun eigendommen nieuwe straten te trekken, waaronder de Dejonckerstraat. Deze lag in de Louizawijk en viel daardoor onder het rooilijnenplan bij K.B. van 31.08.1840 (zie Louizalaan).
De eerste gebouwen, in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, verschenen een jaar na dit K.B. in de straat. Door de nabijheid van de Louizalaan, een belangrijk commerciële ader, is ook hier de oorspronkelijke bebouwing sterk gewijzigd. De meeste huizen ruimden plaats voor grote appartements- of kantoorgebouwen.
Niet geselecteerde nr.: 2-14, Jourdanstraat nr. 9-13 en Gulden Vlieslaan nr. 56-60: complex met kantoren, appartementen en handelszaken n.o.v. arch. Desmet & Whalley, 1995, ter vervanging van verschillende huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, zoals nr. 2, samen ontworpen met Guldenvlieslaan nr. 60 (1840), 4 en 6 (1861), 8 en 10 (1849), 12 (1842), 14 (1841); 1 tot 13 en Gulden Vlieslaan nr. 61-63: groot complex met residentiële woningen en kantoren n.o.v. arch. De Smet & Whalley, 1990, o.a. ter vervanging van nr. 3 (arch. Léon Martin, 1891), 5, 7 en 9 (1841) (volgens De Keyser, G., 1996); 15: huis gebouwd met nu gesloopte nr. 11 en 13, 1842, maar herbekleed (1977); 17 en Jourdanstraat nr. 25-27: ensemble van huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1844 (volgens De Keyser, G., 1996), houten erkerRechthoekig of veelhoekig uitbouwsel, als het ware op de gevel geplakt en daardoor deel uitmakend van de achterliggende ruimte; vaak over één of meer verdiepingen gestapeld. op nr. 17 (1902); 18: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1842 (volgens De Keyser, G., 1996), verhoogd (1926); 20: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, benedenverd. herhaaldelijk gewijzigd; 22: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1855, verhoogd met twee bouwlagen en voorzien van winkelpui (1928); 23: groot huis, 1849, verhoogd met bouwlaag (1890); 24: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1848 (volgens De Keyser, G., 1996), verhoogd (1887); 25 en 29: zie nr. 27; 26, 28: dubbelhuizenGebouw waarvan de kamers geordend zijn langs beide zijden van de centrale toegangsas., 1858, nr. 26 verhoogd met twee bouwlagen (1944), nr. 28 herbekleed en grondig verbouwd (1951); 30: hoekhuis n.o.v. arch. Joseph Devillers, 1956, ter vervanging van huis (1853); 32-40: lang appartementsgebouw achter zeven geïndividualiseerde gevels als pastiche van de neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, gebouwd in kader van stedenbouwkundig en commercieel project Louise village (zie Jean Stasstraat nr. 2 tot 22) n.o.v. arch. Eric Ysebrant de Lendonck en Paul Becker van bureau Assar, 1990, ter vervanging van huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl: nr. 32 (1885), 34 (1862), 38 (1861), 40 (1857), evenals nr. 36, een gebouw in geometrische art-nouveaustijl van arch. Paul Hamesse, 1908; 31 tot 37: braakliggend terrein op de plaats van huizen in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl (1860-1870), nr. 31, eind XIX ingenomen door het atelier van decoratieschilder C. De Witte, vergroot met bijgebouw aan straatkant n.o.v. arch. Jean-Jules Eggericx, 1938; 39: huis in neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. stijl, 1879, benedenverdieping herhaaldelijk gewijzigd; 42, 44, 46: groot gebouw n.o.v. arch. André en Jean Polak, 1967, ter vervanging van gebouwen (1872, 1867 en 1863) (volgens De Keyser, G., 1996); 45: klein huis in Beaux-ArtsstijlArchitectuurstroming (ca. 1905-1930) met reminiscenties aan de grote Franse architectuurstijlen uit de 18e eeuw. Rijk en zorgvuldig gedecoreerde gevels in natuursteen en/of simili of in combinatie met baksteen. Borstweringen en poorten in fraai uitgewerkt smeedwerk. n.o.v. arch. Georges Collin, 1930, vroegere bijgebouwen in Bosquetstraat nr. 23; 54-58: gebouw n.o.v. arch. Paul Dhaeyer, 1935; 60-64: gebouw n.o.v. arch. Paul Dhaeyer, 1960.
Publicaties en studies
Saint-Gilles. Ensembles urbanistiques et architecturaux remarquables, ERU asbl, Brussel, 1988, p. 157.
Andere
Verzameling van Dexia Bank.
Archieven van de niet geselecteerde nr.
GASG/DS 1: 254 (1935); 2-14: zie Gulden Vlieslaan 56-60: - (1995); 3: 2807 (1891); 4, 6: 1309 (1861); 5: 879 (1841); 7: 821 (1841); 8, 10: 3564 (1849); 9: 1841; 11, 13, 15: 1131 (1842); 12: 1132 (1842); 14: 878 (1841); 15: 92 (1977); 17: 3497 (1893), 274 (1902); 18: 321 (1926); 22: 151 (1855), 506 (1928); 23: 3643 (1849), 2015 (1890); 24: 1774 (1887); 26-28: 304 (1858); 26: 1944; 28: 155 (1951); 30: 5258 (1853), 181 (1956); 31: 299 (1938); 32-40: 124 (1989-1990); 32: 786 (1885); 34: 1841 (1862); 36: 28 (1908); 39: 6078 (1879); 40: 76 (1857); 43-45: 180 (1930) 46, 104 (1967); 54-56-58: 198 (1935); 60-62-64: 126 (1960). MBHG/BROH: 1 tot 13: 271/AB/73504 (1989).
Saint-Gilles. Ensembles urbanistiques et architecturaux remarquables, ERU asbl, Brussel, 1988, p. 157.
Andere
Verzameling van Dexia Bank.
Archieven van de niet geselecteerde nr.
GASG/DS 1: 254 (1935); 2-14: zie Gulden Vlieslaan 56-60: - (1995); 3: 2807 (1891); 4, 6: 1309 (1861); 5: 879 (1841); 7: 821 (1841); 8, 10: 3564 (1849); 9: 1841; 11, 13, 15: 1131 (1842); 12: 1132 (1842); 14: 878 (1841); 15: 92 (1977); 17: 3497 (1893), 274 (1902); 18: 321 (1926); 22: 151 (1855), 506 (1928); 23: 3643 (1849), 2015 (1890); 24: 1774 (1887); 26-28: 304 (1858); 26: 1944; 28: 155 (1951); 30: 5258 (1853), 181 (1956); 31: 299 (1938); 32-40: 124 (1989-1990); 32: 786 (1885); 34: 1841 (1862); 36: 28 (1908); 39: 6078 (1879); 40: 76 (1857); 43-45: 180 (1930) 46, 104 (1967); 54-56-58: 198 (1935); 60-62-64: 126 (1960). MBHG/BROH: 1 tot 13: 271/AB/73504 (1989).
Afkortingen | Onderzoek en redactie : 1997-2004.
