Adolphe Demeurlaan
Van Waterloosesteenweg tot Alsembergsesteenweg. Kruist Albaniëstraat, Maurice Van Meenenpl., Paul Dejaerlaan en Loncinstraat. Recht tracé.
Aangelegd volgens rooilijnplan van KB van 30.04.1894. Benaming naar Adolphe Demeur(1827-1892), liberaal politicus die in de Jourdanstraat woonde.
Adolphe Demeurlaan vanuit vml. place du Sud, act. Maurice Van Meenenplein (Verzameling postkaarten Dexia Bank, s.d.).
Bebouwd tussen 1896 en 1926. De straat had een overwegend commerciële functie, getuige de talrijke vitrines. De gevels bieden een mooie staalkaart van eclecticisme tot Beaux-ArtsArchitectuurstroming (ca. 1905-1930) met reminiscenties aan de grote Franse architectuurstijlen uit de 18e eeuw. Rijk en zorgvuldig gedecoreerde gevels in natuursteen en/of simili of in combinatie met baksteen. Borstweringen en poorten in fraai uitgewerkt smeedwerk. via art nouveauInternationale beweging (1893 - ca. 1914) als reactie op de ‘neo’-stijlen, maar met sterk lokale verschillen. In België kent de stijl twee stromingen, namelijk de florale art nouveau met Victor Horta als boegbeeld en anderzijds de geometrische art nouveau beïnvloed door Paul Hankar of de Wiener Secession.. Sommige huizen hebben een neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. inslag: nr. 10 (1900) en nr. 3 en 5, die vroeger samen met nr. 1 deel uitmaakten van een geheel van zes huizen (1899), waarvan drie gelegen op Waterloosesteenweg, nr. 209, 211 en 213. Demeurlaan nr. 1 a., net als Waterloosesteenweg nr. 211 en 213, afgebroken voor bouw van benzinestation (1966). Benedenverdieping van nr. 3 en 5 herhaaldelijk gewijzigd. Nr. 5 met bewaarde modernistischeInternationale stijl (vanaf ca. 1920) waarbij het functionele primeert op de vorm. Wordt gekenmerkt door een rationeel grondplan, eenvoudige geometrische vormen, platte daken en het gebruik van moderne materialen zoals gewapend beton. voorgevel met keramiekparement van 1932. Andere gevels in eclectische stijl met polychroom parementGangbaar geveltype in België tussen 1890 en 1914, gekenmerkt door een speelse verwerking van kleurrijke materialen en tal van ornamenten; vaak gevels met een asymmetrische compositie., zoals nr. 20 (1904) of nr. 59 (1907), op benedenverdieping gewijzigd (1963 en 1992). Geen recente bebouwing, met uitzondering van nr. 38-40 op hoek van Loncinstraat: appartementsgebouw n.o.v. Architectura, 1990, ter vervanging van twee huizen (1904).
GASG/DS 3, 5: zie Waterloosesteenweg nr. 209, 211, 213: 1666 (1899); 5: 221 (1932); 10: 247 (1900); 20: 23 (1904); 38-40: 147 (1904), 233 (1990); 59: 137 (1907), 93 (1963), 9 (1992).
Publicaties en studies
Stedelijke en architecturale gehelen in Sint-Gillis, Dienst monumenten en landschappen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Gemeente Sint-Gillis, 1999, pp. 16-19.
EYLENBOSCH, A., LEBRUN, G., Dictionnaire raisonné des rues de Saint-Gilles, Les Rencontres Saint-Gilloises, Brussel, 1989, pp. 49-50.
VANDEWATTYNE, C. (o.l.v.), Sint-Gillis : van de Hallepoort tot de gevangenis, Dienst Monumenten en Landschappen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Brussel, 1997 (Brussel, stad van kunst en geschiedenis ; 21), p. 44.
