Bekijk de weerhouden gebouwen

Van Georges Brugmannlaan naar Georges Brugmannplein. Het begin van de straat aan de kant van de Brugmannlaan bevindt zich op Vorst, het stuk op Elsene begint vanaf nr. 19 en 20.

 De straat werd begin 1900 aangelegd in het kader van de inrichting van de Berkendaalwijk, een grote driehoekige zone tussen de Waterloosesteenweg, de Brugmannlaan en de Molièrelaan. Het initiatief voor de aanleg van deze wijk werd op het einde van de 19e eeuw genomen door de bankier Georges Brugmann (1829-1900). Het duurde echter tot het begin van de 20e eeuw eer deze grote stedenbouwkundige onderneming door de handtekening van de gemeenten Elsene, Vorst en Ukkel enerzijds en van Georges Brugmann anderzijds, effectief van start kon gaan. Daarop volgde het definitieve plan (landmeter César Boon, Plan général d'alignement et d'expropriation par zones) dat werd bekrachtigd door het K.B. van 12.07.1902. Dit plan werd lichtjes gewijzigd bij K.B. van 02.05 en van 31.05.1904.

Vroeger heette de straat ‘rue des Barnabites' [Barnabietenstraat] verwijzend naar de voormalige kapel (1897-1898) die thans vervangen is door de Barnabietenkerk (1905) gelegen op het einde van de straat in Vorst. Herdoopt naar Charles Darwin, de befaamde Engelse natuuronderzoeker (1809- 1882).

Vanaf 1907 werd de straat in enkele jaren tijd bebouwd met burgerwoningen, hoofdzakelijk in eclectischeVeel voorkomende stijl (ca. 1850-1914) die inspiratie put uit verschillende architectuurstijlen uit het verleden. Komt door de combinatie van enerzijds verschillende stijlelementen en anderzijds nieuwe technieken en materialen tot een unieke eigentijdse creatie. stijl waarin verschillende tendensen aan bod komen. Een aantal huizen zijn een voortzetting van het 19e-eeuwse eclecticisme (bvb. nr. 29, 38, 53 gebouwd tussen 1907 en 1910), andere kondigen de architectuur aan van het interbellum met de typische ‘bel-etagewoning' (bvb. nr. 59 en 61 van 1908) of vertonen invloeden van de art nouveauInternationale beweging (1893 - ca. 1914) als reactie op de ‘neo’-stijlen, maar met sterk lokale verschillen. In België kent de stijl twee stromingen, namelijk de florale art nouveau met Victor Horta als boegbeeld en anderzijds de geometrische art nouveau beïnvloed door Paul Hankar of de Wiener Secession. (zie nr. 25).
Er zijn drie mooie voorbeelden te vinden van de Beaux-ArtsstijlArchitectuurstroming (ca. 1905-1930) met reminiscenties aan de grote Franse architectuurstijlen uit de 18e eeuw. Rijk en zorgvuldig gedecoreerde gevels in natuursteen en/of simili of in combinatie met baksteen. Borstweringen en poorten in fraai uitgewerkt smeedwerk.: nr. 22 van 1910 (zie dit nr. ); nr. 56, in 1912 ontworpen door architect Alphonse Gellé en nr. 47, in 1913 ontworpen door architect Paul Picquet (zie deze nr.). Het opbrengsthuis op nr. 39 van 1932 is ontworpen in dezelfde geest als het nr. 106 in de Franz Merjaystraat.