Zoom
Leonardo da Vincistraat, pare kant in de richting van de Renaissancelaan (foto 2009).
Leonardo da Vincistraat
Rechtlijnige straat van de Renaissancelaan naar de Kortenberglaan. Aan pare kant mondt hier de Rembrandtstraat uit.
De straat werd aangelegd in het kader van het rooilijnenplan van de Noord-Oostwijk ontworpen door architect Gédéon Bordiau en goedgekeurd bij K.B. van 20.12.1875. Oorspronkelijk moest de straat aan onpare kant langs drie huizenblokken lopen. Dit tracé is nog in stippellijn aangegeven op het in 1881 door het Institut Cartographique militaire ontworpen plan van Brussel.

Volgens een collegiaal besluit van 09.06.1890 stond de stad Brussel de gronden die in haar bezit waren tussen de Leonardo da Vincistraat en de Hobbemastraat en tussen de Renaissancestraat en de thans verdwenen Van der Goesstraat, af aan de Belgische staat om hier de Koninklijke Militaire School en de Krijgsschool te vestigen. Sindsdien loopt de Leonardo da Vincistraat over haar hele lengte langs het militair terrein.

Zoals veel straten in het zuidoostelijk gedeelte van de Plantsoenwijk, is deze straat genoemd naar een kunstenaar. De naam werd goedgekeurd bij de collegiale besluiten van de stad Brussel van 14.04.1877 en 15.05.1877 en verwijst naar de Italiaanse renaissanceVlaams renaissance (vanaf 16e eeuw). Stijl die elementen uit de Italiaanse renaissance toepast op de traditionele bak- en zandsteenstijl. De neo-Vlaamse renaissance (ca 1860-1914) grijpt vanuit een nationalistische tendens terug naar de Vlaamse renaissance en haar specifieke ornamentiek. De stijl kenmerkt zich door een polychroom materiaalgebruik en een volumespel d.m.v. erkers, torentjes, trapgevels, enz. kunstenaar en wetenschapper, die leefde van 1452 tot 1519.
De straat is hoofdzakelijk bebouwd met huizen in eclectischeVeel voorkomende stijl (ca. 1850-1914) die inspiratie put uit verschillende architectuurstijlen uit het verleden. Komt door de combinatie van enerzijds verschillende stijlelementen en anderzijds nieuwe technieken en materialen tot een unieke eigentijdse creatie. stijl, soms met neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. inslag, alle ontworpen tussen 1894 en 1910; de meest intensieve bouwfase ligt tussen 1900 en 1903. Sommige van deze huizen hebben elementen in art nouveauInternationale beweging (1893 - ca. 1914) als reactie op de ‘neo’-stijlen, maar met sterk lokale verschillen. In België kent de stijl twee stromingen, namelijk de florale art nouveau met Victor Horta als boegbeeld en anderzijds de geometrische art nouveau beïnvloed door Paul Hankar of de Wiener Secession., dat geldt onder meer voor nr. 18 en nr. 34, ontworpen door architect Édouard Ramaekers (zie deze nr.).

De huizen aan de uiteinden van de straat werden vervangen door grote gebouwen. Op de hoek met de Renaissancelaan staat een appartementsgebouw van 1973, ontworpen door de architecten Raoul J. Brunswyck en Odon Wathelet (nr. 21 van de laan). Op de hoek met de Kortenberglaan bevindt zich een kantoorgebouw van 1983, ontworpen door architect François Schilling (nr. 107 van de laan). Het vervangt twee huizen met neogotischeHistoriserende stijl (vanaf ca. 1860) die teruggrijpt naar de gotische vormentaal met o.m. spitsbogen, verticalisme, puntgevels, erkers, enz. Neotudor inspireert zich op de specifieke vormentaal van de overgangsperiode tussen gotiek en renaissance in Engeland onder de Tudors. inslag die in 1899 werden ontworpen door architect Édouard Ramaekers. In 1902 werd een stuk van het hoekperceel afgesneden zodat een schuine zijde ontstond van vijftien meter lang, om plaats vrij te maken voor de ingang van het hoofdgebouw van de Applicatieschool, dat ertegenover op nr. 11 gevestigd is.
De straat werd aangelegd in het kader van het rooilijnenplan van de Noord-Oostwijk ontworpen door architect Gédéon Bordiau en goedgekeurd bij K.B. van 20.12.1875. Oorspronkelijk moest de straat aan onpare kant langs drie huizenblokken lopen. Dit tracé is nog in stippellijn aangegeven op het in 1881 door het Institut Cartographique militaire ontworpen plan van Brussel.
Volgens een collegiaal besluit van 09.06.1890 stond de stad Brussel de gronden die in haar bezit waren tussen de Leonardo da Vincistraat en de Hobbemastraat en tussen de Renaissancestraat en de thans verdwenen Van der Goesstraat, af aan de Belgische staat om hier de Koninklijke Militaire School en de Krijgsschool te vestigen. Sindsdien loopt de Leonardo da Vincistraat over haar hele lengte langs het militair terrein.
Zoals veel straten in het zuidoostelijk gedeelte van de Plantsoenwijk, is deze straat genoemd naar een kunstenaar. De naam werd goedgekeurd bij de collegiale besluiten van de stad Brussel van 14.04.1877 en 15.05.1877 en verwijst naar de Italiaanse renaissanceVlaams renaissance (vanaf 16e eeuw). Stijl die elementen uit de Italiaanse renaissance toepast op de traditionele bak- en zandsteenstijl. De neo-Vlaamse renaissance (ca 1860-1914) grijpt vanuit een nationalistische tendens terug naar de Vlaamse renaissance en haar specifieke ornamentiek. De stijl kenmerkt zich door een polychroom materiaalgebruik en een volumespel d.m.v. erkers, torentjes, trapgevels, enz. kunstenaar en wetenschapper, die leefde van 1452 tot 1519.
De straat is hoofdzakelijk bebouwd met huizen in eclectischeVeel voorkomende stijl (ca. 1850-1914) die inspiratie put uit verschillende architectuurstijlen uit het verleden. Komt door de combinatie van enerzijds verschillende stijlelementen en anderzijds nieuwe technieken en materialen tot een unieke eigentijdse creatie. stijl, soms met neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. inslag, alle ontworpen tussen 1894 en 1910; de meest intensieve bouwfase ligt tussen 1900 en 1903. Sommige van deze huizen hebben elementen in art nouveauInternationale beweging (1893 - ca. 1914) als reactie op de ‘neo’-stijlen, maar met sterk lokale verschillen. In België kent de stijl twee stromingen, namelijk de florale art nouveau met Victor Horta als boegbeeld en anderzijds de geometrische art nouveau beïnvloed door Paul Hankar of de Wiener Secession., dat geldt onder meer voor nr. 18 en nr. 34, ontworpen door architect Édouard Ramaekers (zie deze nr.).
De huizen aan de uiteinden van de straat werden vervangen door grote gebouwen. Op de hoek met de Renaissancelaan staat een appartementsgebouw van 1973, ontworpen door de architecten Raoul J. Brunswyck en Odon Wathelet (nr. 21 van de laan). Op de hoek met de Kortenberglaan bevindt zich een kantoorgebouw van 1983, ontworpen door architect François Schilling (nr. 107 van de laan). Het vervangt twee huizen met neogotischeHistoriserende stijl (vanaf ca. 1860) die teruggrijpt naar de gotische vormentaal met o.m. spitsbogen, verticalisme, puntgevels, erkers, enz. Neotudor inspireert zich op de specifieke vormentaal van de overgangsperiode tussen gotiek en renaissance in Engeland onder de Tudors. inslag die in 1899 werden ontworpen door architect Édouard Ramaekers. In 1902 werd een stuk van het hoekperceel afgesneden zodat een schuine zijde ontstond van vijftien meter lang, om plaats vrij te maken voor de ingang van het hoofdgebouw van de Applicatieschool, dat ertegenover op nr. 11 gevestigd is.
Archieven
SAB/OW Renaissancelaan 21: 86131 (1973); Kortenberglaan 107: 13641 (1899); 92944 (1983).
SAB/Bulletin communal de Bruxelles, 1877, dl. I, p. 316; 1890, dl. I, pp. 620-623; 1902, dl. I, pp. 43 en 126.
Kaarten / plannen
Bruxelles et ses environs, Institut cartographique militaire, 1881 (Koninklijke Bibliotheek van België, Kaarten en Plannen).
SAB/OW Renaissancelaan 21: 86131 (1973); Kortenberglaan 107: 13641 (1899); 92944 (1983).
SAB/Bulletin communal de Bruxelles, 1877, dl. I, p. 316; 1890, dl. I, pp. 620-623; 1902, dl. I, pp. 43 en 126.
Kaarten / plannen
Bruxelles et ses environs, Institut cartographique militaire, 1881 (Koninklijke Bibliotheek van België, Kaarten en Plannen).
Afkortingen | Onderzoek en redactie : 2009.






























