Correggiostraat aan onpare kant in de (...)
Correggiostraat gezien vanaf een (...)
Hoek van de Correggiostraat en de (...)
Corregiostraat, gezien vanaf de (...)
Ter hoogte van het huidige nr. 35 van (...)
Ter hoogte van het huidige nr. 35 van (...)
Correggiostraat 64 (1897), borstwering (...)
Zoom
Correggiostraat aan onpare kant in de richting van de Margaretasquare (foto 2008).
Correggiostraat
Van de Margaretasquare naar de Kortenberglaan. In het midden doorkruist door de Franklinstraat.
Aangelegd volgens het rooilijnenplan van de Noord-Oostwijk, ontworpen door architect Gédéon Bordiau en goedgekeurd bij K.B. van 20.12.1875. Net als de aanpalende straten komt de straat echter alleen maar in stippellijn voor op het plan van Brussel dat in 1881 werd opgesteld door het Institut cartographique militaire.
Zoals meerdere straten in het zuidoostelijke gedeelte van de wijk, is de straat genoemd naar een groot schilder. De naam werd toegekend bij de collegebesluiten van de Stad Brussel van 14.04.1877 en 15.05.1877 en refereert aan Antonio Allegri, bijgenaamd Correggio, befaamd Italiaans renaissanceschilder.
De straat werd hoofdzakelijk bebouwd tussen 1895 en 1899 met huizen met neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. inslag of in eclectischeVeel voorkomende stijl (ca. 1850-1914) die inspiratie put uit verschillende architectuurstijlen uit het verleden. Komt door de combinatie van enerzijds verschillende stijlelementen en anderzijds nieuwe technieken en materialen tot een unieke eigentijdse creatie. stijl, die op de hoeken meestal met een handelsruimte op de benedenverdieping.
Twee opmerkelijke huizen met art-nouveauelementen. Dat van ingenieur Paul Grade (zie nr. 22), misschien door hemzelf ontworpen, maar vooral de eigen woning van architect Édouard Ramaekers, die de nieuwe stijl met de neogotiekHistoriserende stijl (vanaf ca. 1860) die teruggrijpt naar de gotische vormentaal met o.m. spitsbogen, verticalisme, puntgevels, erkers, enz. Neotudor inspireert zich op de specifieke vormentaal van de overgangsperiode tussen gotiek en renaissance in Engeland onder de Tudors. in een verbazende synthese bijeenbracht (zie nr. 35).
In de Correggiostraat werden achtereenvolgens twee wijkkerken gebouwd. Ondanks de herhaaldelijk geformuleerde tegenstand van de Stad Brussel, die onder meer de bouw van de door Bordiau voorziene kerk op de Margaretasquare weigerde, werd de parochiekerk van het Heilig Hart uiteindelijk in 1908-1909 niet ver daarvandaan gebouwd in het begin van de Correggiostraat. In 1956 werd ze opgevolgd door een nieuwe en grotere kerk op het aanpalende terrein (zie n15a-17 en 17a-19a).
Aan de andere kant van de straat ligt achter een met een omheiningmuur afgesloten speelplaats de achtergevel van de school die in 1902 werd ontworpen door architect Théo Serrure en die een groot gedeelte van het huizenblok in beslagVerzameling van metalen elementen op een deur of raam. neemt (zie Veronesestraat nr. 21).
Aan beide uiteinden van de straat werden de oorspronkelijke huizen vervangen door grote appartements- en kantoorgebouwen.
In het begin van de straat op nr. 35 (architect P. Van Rompaey, 1972) en op nr. 42 van de Margaretasquare (architect Jacques Mignolet, 1965), bevinden zich thans twee appartementsgebouwen, gebouwd in opdracht van de NV Amelinckx. Nr. 35 vervangt een geheel van drie opmerkelijke huizen met erkersRechthoekig of veelhoekig uitbouwsel, als het ware op de gevel geplakt en daardoor deel uitmakend van de achterliggende ruimte; vaak over één of meer verdiepingen gestapeld. en art-nouveauelementen (architect Léon Govaerts, 1897).
Op de hoek met de Kortenberglaan, aan pare kant, bevindt zich een kantoorgebouw dat in 1986 werd ontworpen door de architecten J. Vanden Bossche en E. Hermans in opdracht van vennootschap Herpain. Dit indrukwekkende gebouw ligt op een tot in de Veronesestraat doorlopend perceel. Daartegenover, aan de onpare kant van de Correggiostraat, bevindt zich een appartementsgebouw in postmodernistischeTegenbeweging (sinds ca. 1980) van het modernisme. Het functionalisme wordt in vraag gesteld, terwijl vormelementen uit het verleden (classicisme, art deco, enz.) opnieuw en op eigentijdse wijze worden toegepast. stijl.
Aangelegd volgens het rooilijnenplan van de Noord-Oostwijk, ontworpen door architect Gédéon Bordiau en goedgekeurd bij K.B. van 20.12.1875. Net als de aanpalende straten komt de straat echter alleen maar in stippellijn voor op het plan van Brussel dat in 1881 werd opgesteld door het Institut cartographique militaire.
Zoals meerdere straten in het zuidoostelijke gedeelte van de wijk, is de straat genoemd naar een groot schilder. De naam werd toegekend bij de collegebesluiten van de Stad Brussel van 14.04.1877 en 15.05.1877 en refereert aan Antonio Allegri, bijgenaamd Correggio, befaamd Italiaans renaissanceschilder.
De straat werd hoofdzakelijk bebouwd tussen 1895 en 1899 met huizen met neoclassicistischeArchitectuurstroming (vanaf eind 18e eeuw tot ca. 1914) met voorliefde voor orde en symmetrie, gekenmerkt door bepleisterde en wit beschilderde lijstgevels die het stadsbeeld uniformiseren. Verhoudingen en vormentaal van deze stroming evolueren met de tijd. inslag of in eclectischeVeel voorkomende stijl (ca. 1850-1914) die inspiratie put uit verschillende architectuurstijlen uit het verleden. Komt door de combinatie van enerzijds verschillende stijlelementen en anderzijds nieuwe technieken en materialen tot een unieke eigentijdse creatie. stijl, die op de hoeken meestal met een handelsruimte op de benedenverdieping.
Twee opmerkelijke huizen met art-nouveauelementen. Dat van ingenieur Paul Grade (zie nr. 22), misschien door hemzelf ontworpen, maar vooral de eigen woning van architect Édouard Ramaekers, die de nieuwe stijl met de neogotiekHistoriserende stijl (vanaf ca. 1860) die teruggrijpt naar de gotische vormentaal met o.m. spitsbogen, verticalisme, puntgevels, erkers, enz. Neotudor inspireert zich op de specifieke vormentaal van de overgangsperiode tussen gotiek en renaissance in Engeland onder de Tudors. in een verbazende synthese bijeenbracht (zie nr. 35).
In de Correggiostraat werden achtereenvolgens twee wijkkerken gebouwd. Ondanks de herhaaldelijk geformuleerde tegenstand van de Stad Brussel, die onder meer de bouw van de door Bordiau voorziene kerk op de Margaretasquare weigerde, werd de parochiekerk van het Heilig Hart uiteindelijk in 1908-1909 niet ver daarvandaan gebouwd in het begin van de Correggiostraat. In 1956 werd ze opgevolgd door een nieuwe en grotere kerk op het aanpalende terrein (zie n15a-17 en 17a-19a).
Aan de andere kant van de straat ligt achter een met een omheiningmuur afgesloten speelplaats de achtergevel van de school die in 1902 werd ontworpen door architect Théo Serrure en die een groot gedeelte van het huizenblok in beslagVerzameling van metalen elementen op een deur of raam. neemt (zie Veronesestraat nr. 21).
Aan beide uiteinden van de straat werden de oorspronkelijke huizen vervangen door grote appartements- en kantoorgebouwen.
In het begin van de straat op nr. 35 (architect P. Van Rompaey, 1972) en op nr. 42 van de Margaretasquare (architect Jacques Mignolet, 1965), bevinden zich thans twee appartementsgebouwen, gebouwd in opdracht van de NV Amelinckx. Nr. 35 vervangt een geheel van drie opmerkelijke huizen met erkersRechthoekig of veelhoekig uitbouwsel, als het ware op de gevel geplakt en daardoor deel uitmakend van de achterliggende ruimte; vaak over één of meer verdiepingen gestapeld. en art-nouveauelementen (architect Léon Govaerts, 1897).
Op de hoek met de Kortenberglaan, aan pare kant, bevindt zich een kantoorgebouw dat in 1986 werd ontworpen door de architecten J. Vanden Bossche en E. Hermans in opdracht van vennootschap Herpain. Dit indrukwekkende gebouw ligt op een tot in de Veronesestraat doorlopend perceel. Daartegenover, aan de onpare kant van de Correggiostraat, bevindt zich een appartementsgebouw in postmodernistischeTegenbeweging (sinds ca. 1980) van het modernisme. Het functionalisme wordt in vraag gesteld, terwijl vormelementen uit het verleden (classicisme, art deco, enz.) opnieuw en op eigentijdse wijze worden toegepast. stijl.
Archieven
SAB/OW Margaretasquare 35: 16081 (1897), 92035 (1972); Margaretasquare 42: 84446 (1965); Kortenberglaan 98-100: 94011 (1986).
SAB/Bulletin communal de Bruxelles, 1877, t. I, p. 316.
SAB/PP 953 (1875), 956-957 (1879).
Publicaties en studies
35: L'Émulation, 1901, pl. 32-34; BASYN, J.-M., Léon Govaerts (1860-1930). Un architecte de transition (verhandeling voor het behalen van een licentiaat in de Kunstgeschiedenis), Université Catholique de Louvain, Louvain-la-Neuve, 1992.
LAPORTE, J., 100 ans d'histoire de la paroisse du Sacré-Cœur dans le quartier Nord-Est de la Ville de Bruxelles, Paroisse du Sacré-Cœur, Brussel, 1996.
Kaarten / plannen
Bruxelles et ses environs, Institut cartographique militaire, 1881 (Koninklijke Bibliotheek van België, Kaarten en Plannen).
Afkortingen | Onderzoek en redactie : 2006-2008.
